vrijwilligersverhalen
'Vrijwilligers zijn onze ambassadeurs’

Judith is sinds mei 2022 vrijwilligerscoördinator bij de Kubus in Lelystad. ‘Voor mij een enorme sprong in het diepe, want ik kwam binnen zonder ervaring op dit gebied. Maar wat een prachtige baan is dit!’ vertelt ze enthousiast.
De Kubus heeft een groep grote groep vrijwilligers en is ontzettend divers; jong en oud, gepensioneerd, werkend, alleenstaanden, gehuwden, noem maar op. Al zijn de vrouwen wel wat oververtegenwoordigd. ‘Maar gelukkig maken de heren dit qua persoonlijkheid ruimschoots goed!’ gaat ze lachend verder. De taken die de vrijwilligers vervullen zijn ook heel divers: van het bijhouden van de tuin rondom de Kubus tot het assisteren bij beeldende kunstlessen, van foyermedewerkers, tot publieksbegeleider en het verzorgen van de aankleding en het decor in de Kubus.
Heel betrokken
‘De Kubus werkt met vrijwilligers, omdat wij graag maatschappelijk betrokken willen zijn bij Lelystad en Lelystedelingen ruimte willen bieden om bij ons vrijwilligerswerk te doen, om alle redenen die zij kunnen hebben. Zoals mijn manager altijd zo mooi zegt: “Vrijwilligers zijn onze ambassadeurs”, laat ze weten. ‘Vrijwilligers zijn heel betrokken bij de organisatie en stralen dit ook uit. Wij vinden het daarom belangrijk dat de inzet van vrijwilligers op een professionele en gestructureerde manier verloopt. Zo kunnen we er samen zorgen voor kwaliteit en continuïteit van de dienstverlening’. De Kubus werkt ook met een vrijwilligersbeleid. Hierin zijn alle afspraken rondom vrijwillige inzet vastgelegd. En als vrijwilligerscoördinator is Judith verantwoordelijk voor het naleven en uitvoeren van dit beleid.
‘Ik overleg met de verschillende afdelingen binnen de Kubus over de inzet van vrijwilligers bij de verschillende activiteiten en evenementen en plan de beschikbare vrijwilligers in. Daarnaast een deel administratie, bijvoorbeeld het registreren van de overeenkomsten en het aanvragen van VOG’s (Verklaring Omtrent Gedrag) voor nieuwe vrijwilligers. En natuurlijk het contact met de mensen zelf!’. ‘En ja, ik kan niet altijd de garantie geven aan mijn collega’s dat er een vrijwilliger beschikbaar is voor een bepaalde activiteit. Dus soms moet ik ook ‘nee’ verkopen’.
Persoonlijke aandacht
Judith houdt van persoonlijke aandacht in haar werk: ‘ik stuur iedereen een kaartje voor zijn verjaardag en organiseer regelmatig een koffieochtend of borrelmomentje om even gezellig samen te komen en bij te kletsen. Daarnaast hebben we één keer per jaar het vrijwilligersuitje, waarbij we wat leuks gaan doen en lekker uit eten gaan. Aan het eind van het seizoen, vlak voor de zomervakantie, houden we met de vrijwilligers de seizoensafsluiting; onder het genot van een hapje en een drankje sluiten we samen het seizoen af voordat de Kubus 6 weken gesloten is voor de zomervakantie’.
Waardering
Persoonlijke aandacht is belangrijk voor haar: ‘ik zorg dan ook voor een klein cadeautje voor alle vrijwilligers om iedereen te bedanken voor de inzet van dat seizoen. Dan ben ik echt een hele poos bezig met iets leuks bedenken, de juiste spulletjes bestellen en alles samen te stellen tot een leuk klein presentje, met een handgeschreven kaartje er aan. Je merkt dat de vrijwilligers dat over het algemeen erg leuk vinden en ze zich echt gewaardeerd voelen’.
Niet alleen de vrijwilligers genieten hiervan, maar Judith zelf ook. Ze vindt het fijn om op deze manier haar waardering en die van de Kubus te kunnen uiten naar de vrijwilligers. Ze heeft nog een laatste toevoeging: ‘ik vind het ontzettend bijzonder hoe iedereen zich op zijn of haar manier geheel belangeloos inzet voor de Kubus en er daarmee voor zorgt dat de beroepskrachten van de Kubus hun werk kunnen doen. Dat iedereen die bij ons binnenloopt een warm welkom ervaart en dat alles bij de Kubus goed verloopt. Het zijn allemaal hele verschillende persoonlijkheden, maar ze hebben één belangrijk ding gemeen, namelijk dat ze allemaal heel graag iets willen doen dat van betekenis is. Voor een ander, voor Lelystad, voor de maatschappij en niet te vergeten natuurlijk ook voor henzelf. Ik ervaar het als een voorrecht dat ik daar deel van uit maak en dat ik er voor kan zorgen dat deze mensen hun vrijwilligerswerk op een zo prettig mogelijke manier kunnen doen’.