Harrie is vrijwilliger bij Hospice ’t Hofje

‘Je kunt echt van betekenis zijn’

Door toeval kwam Harrie 13 jaar geleden terecht als vrijwilliger bij Coloriet de Hoven voor hospice ’t Hofje. ‘Jaren geleden belde een vriendin die in een hospice lag omdat ze afscheid van mij wilde nemen. Of ik een keertje langs wilde komen?’ Dat deed Harrie en hij was zo onder de indruk van de gastvrouwen daar, dat hij dacht: als ik ooit vrijwilligerswerk ga doen, dan ga ik dit doen!’

‘Ik zat de hele middag bij die vriendin. Het viel me op dat ze een mooie, sfeervolle kamer had. Gastvrouwen kwamen steeds langs met eten en drinken. Ze waren zo lief voor de mensen en legden ze echt in de watten.’ Het maakte veel indruk op Harrie.

Via zijn werk als bode in het gemeentehuis kwam hij uiteindelijk bij hospice ’t Hofje terecht. ‘Twee collega’s werken als trouwambtenaar en zijn daarnaast actief als vrijwilliger voor ’t Hofje. Via hen kwam ik hier terecht.’

Humor verzacht 

‘Ja, ik kan me voorstellen dat het mensen in eerste instantie afschrikt om hier vrijwilligerswerk te gaan doen. Je weet dat deze mensen komen te overlijden en dat weten ze zelf ook. Mensen schrikken misschien van het idee, maar er gebeuren dus ook gewoon leuke dingen. Eén van de mooie dingen vind ik, is humor. Dat is belangrijk. Humor verzacht de pijn. Zelf ben ik een Amsterdammer en ik heb mijn hart op mijn tong liggen. Ik maak graag een lolletje, maar wel bij de mensen die dat kunnen hebben natuurlijk.’

‘Je kunt als vrijwilliger echt zoveel voor hen betekenen. Als is het maar een stukje muziek voor opzetten of iets voorlezen. We scheren ook de heren of bij de dames worden de nagels gelakt en de haren netjes gekamd. Ik ben blij dat ik een stuk mag meewandelen in het laatste stuk van het leven van de mensen bij ons komen. Dat geeft mij heel veel voldoening.’

Voor Harrie zit over twee jaar zijn werkende leven erop, dan mag hij met pensioen. ‘Ik zou echt niets anders meer willen. Als ik met pensioen ben, ga ik mijn uren uitbreiden. ’t Hospice telt rond de 20 vrijwilligers en we kunnen altijd meer vrijwilligers gebruiken. Dus denk je: ik wil toch iets gaan doen voor een ander, word dan vrijwilliger. Of het nou bij ’t Hospice is of ergens anders. Je kunt altijd ergens van betekenis zijn.’